(pochodzi z wydania broszurowego)

Oddajemy dzisiaj do rąk czytelników opowiadanie, które powstało w oparciu o rzeczywiste zdarzenie jakie przeżył Juliusz Verne, ale oczywiście upiększone nieco przez pisarza. Ponieważ nie dotarliśmy do tej pory do bardziej szczegółowego opisu, możemy tylko powiedzieć [na podstawie niezbyt pewnych źródeł], że była to odpowiedź na czyjeś wystąpienie i Verne wygłosił je na posiedzeniu Akademii w Amiens.

Jeżeli dotrzemy do szerszych informacji, natychmiast zamieścimy je w “Nautilusie”.

We Francji ukazało się po raz pierwszy 19-20 XII 1881 w Journal d’Amiens, Moniteur de la Somme [Przegląd Amiens. Monitor departamentu Somme], na stronach 2-3 pod tytułem Dix heures en chasse. Simple boutade [Dziesięć godzin polowania. Zwykły dowcip]

Wydanie książkowe ukazało się w pół roku później, razem z powieścią Zielony promień, z jedną ilustracją Gédéona Barila.

Pierwsze, i do tej pory jedyne wydanie polskie ukazało się nakładem i drukiem Jana Czaińskiego w Gródku, w roku 1887, pod tytułem Dziesięć godzin polowania: skromna facecja, z niewielkimi pominięciami i skrótami.

* * *